Als de commercialiteit de overhand krijgt boven de kwaliteit van het product, dan ben ik er wel redelijk snel klaar mee.

Een interview met Dispar Vulgo

Dispar Vulgo, een Latijnse frase. Vrij vertaald, betekent het “afwijkend van de grote massa”. Hoe is dit concept voor jou eigenlijk ontstaan? Is het bepalend voor jouw omgang met muziek?

Dispar Vulgo is voor mij een houding. Een houding tegen alles wat gedaan wordt voor het geld in plaats van de liefde voor de Techno (maar daar kun je iedere muzieksoort invullen die je zou willen). Als ik zie hoeveel muziek er gemaakt wordt en hoe mensen het aan de man proberen te krijgen dan ontwikkel je een schild tegen massaproductie. Natuurlijk is er een bepaalde mate van commercialiteit nodig om jouw concept in leven te houden, maar als de commercialiteit de overhand krijgt boven de kwaliteit van het product, dan ben ik er wel redelijk snel klaar mee.

Hoe is het produceren en het draaien voor jou begonnen? Is dit een verhaal wat ook echt “Dispar Vulgo” is?

Eigenlijk is het voor mij vooral later begonnen dan bij de meeste, namelijk een jaar of 7 geleden.  Ik probeerde bij een vriend thuis op een controller een beetje met Traktor te klooien op een laptop, daarna besloot ik om zelf ook die controller te kopen en lekker te gaan klooien met muziek. Op het moment dat je daar mee aan de slag gaat, leer je veel over de opbouw van muziek en ga je je er vanzelf in verdiepen. Vanaf dat moment is het allemaal in een redelijk tempo gegaan. Produceren ben ik daarna ook mijn eerste stapjes in gaan maken. Dat zal nu een jaar of 3,5 geleden geweest zijn, denk ik. Voor mijzelf zie ik dat als een logische vervolgstap. Aangezien je wel flink wat uren moet maken voor je voor jezelf op een gewenste kwaliteit zit, is dat een tijdrovend proces met de nodige frustraties en euforie-momenten.

Aankomende zaterdag gaat de Twelve Hour Rave van start. Jij speelt hier als DJ een belangrijke rol in. Welke elementen van een dergelijk concept  spraken jou zo aan?

Als je als artiest daar voor gevraagd wordt, is je eerste reactie: "WOW, daar kan ik echt mijn visie op muziek tentoonstellen, met alle diepte en hoogte punten die ik in mijn hoofd heb." De tweede gedachte is: "Hoe de hell ga ik dat volhouden?!" Nu ik al een tijdje langzaam bezig ben met mijn ideeën te kaderen voor deze avond, krijg ik steeds meer het gevoel dat het echt te gek gaat worden. Dit is een uitdaging op veel vlakken, voor het publiek, voor het personeel, voor het concept en ook heel erg voor mij.

Ik neem aan dat het een set gaat zijn dat ons mee neemt op een soort muzikaal avontuur, compleet met opbouw en climax. Is zo’n aanname enigszins juist? Wat kunnen wij überhaupt verwachten van jouw set?

Nou, ik zou het niet zo simpel willen stellen. Het wordt een avond van dieptepunten en hoogtepunten. Als je in 12 uur naar één climax toewerkt moet je HEEL veel geduld van iedereen vragen. Dat lijkt mij persoonlijk ook helemaal niet interessant. Ik ga liever met iedereen die aanwezig is een mooie reis maken en zoals bij iedere reis ga je van piek naar piek.

Een dergelijke set vergt vaak wat voorbereiding. Hoe ziet zo’n voorbereiding voor jou eruit? Vooral op muzikaal vlak, maar ook op mentaal en fysiek vlak?

Muzikaal moet je denken dat je ergens tussen de 200-250 tracks kan draaien. Dit is dus vooral een kwestie van een lange voorbereidingstijd voor jezelf nemen en alles goed in segmenten indelen, zodat je alles goed terug kan vinden. Zelf kies ik voor een tijdgebonden structuur: 6 blokken van 2 uur, waarin je dus voor jezelf eigenlijk 6 losse DJ-sets creëert. Mentaal gaat het vooral om de interactie met het publiek: geven zij de nodige energie terug? Dan is het mentaal al prima voor elkaar. Het publiek kennende in Utrecht moet dat geen enkel probleem worden. Fysiek, ja dat is de grote vraag natuurlijk. Het zal vooral aankomen op: goed je rust pakken in de aanloop, goed eten en op de avond zelf niet meteen beginnen met een borrel denk ik. Als we gewoon verstandig aanpakken, moeten we dit kunnen!

Naast jouw eigen techno-concept Compound, ben je ook erg bezig met produceren. Zo speelde Blawan op Awakenings nog een productie van jou. Hoe heb je dat ervaren? En in het verlengde daarvan, wat kunnen wij nog in de toekomst van Dispar Vulgo verwachten?

Ja, Compound is echt het kindje van Milan (Gloom ed.) en mij. De Compound-avonden in Studio 80 in Amsterdam zijn toch wel voor veel liefhebbers. We zijn op dit soort avonden ook niet op zoek naar grote menigtes die in een bigroom setting alles uit de kast halen. We vinden een intieme setting met goed geluid en schaars, maar on-point lichtplan, dé perfecte omgeving voor onze avond. Studio 80 is voor ons wel de enige echte Technoclub in Amsterdam op het moment. Iedereen daar, van de bookers tot het personeel, snapt hoe het moet gaan op zo'n avond. Het voelt echt als thuiskomen iedere keer.

Over mijn producties is al langer veel te doen. Er zijn verschillende artiesten die tracks ontvangen van me en ze altijd graag draaien. Het gebeurt me ook regelmatig dat ik gebeld word of ik nog nieuwe dingen heb die ik kan sturen. Tot nu toe zijn mijn releases beperkt gebleven tot wat remixes. 2016 moet echter het jaar gaan worden waarin ik wat dingen wil gaan releasen. Ik heb lang gewacht tot ik kwalitatief op het juiste niveau zit, en alles voelt nu bij elkaar te komen. Er zijn al wel wat contacten en plannen, maar nog niets gepland. Op een remix na, die binnenkort uitkomt op het label Device Control. Ik denk dat er op de Twelve Hour Rave een flink aantal van mijn eigen tracks de revue zullen passeren, dus hou je oren open en je ogen dicht.